Jury VIII Konkursu

Skład jury:

Bernd Goetzke

Niemcy

Bernd Goetzke urodził się w 1951 roku w Hanowerze (Niemcy). W wieku 13 lat został przyjęty do Hochschule für Musik und Theater w Hanowerze, gdzie studiował w klasie fortepianu u prof. Karla - Heinza Kammerlinga, aż do Dyplomowego Koncertu Solistów w 1951 roku.. Ważnym elementem w jego pianistycznym rozwoju był długi kontakt (1969- 1977) z Arturo Benedetti Michelangelim, który uważał go za swego ostatniego ucznia. Uczestniczył także w kursach Beethovenowskich Wilhelma Kempffa i Claudio Arrau.
Bernd Goetzke był nagradzany w kilku międzynarodowych konkursach (m.in. w Paryżu, Mediolanie, Atenach, Brukseli). Już w wieku 25 lat został wykładowcą w hanowerskiej Hochschule für Musik und Theater, a w 1982 roku został profesorem; prowadzi tam klasę fortepianu kształcąc młodych pianistów z całego świata, a także jest kierownikiem Biura Koncertów Solowych. Ponadto prowadził klasy mistrzowskie w Niemczech i za granicą. Angażuje się również w kształcenie solistów i rozwój młodych talentów z poza środowiska akademickiego, np. jako członek Jury wielu międzynarodowych konkursów, doradca artystyczny festiwalu "Braunschweiger Kammermusikpodium" oraz członek towarzystwa wspierającego młodych artystów.
Od ubiegłego roku jest Dyrektorem niedawno utworzonego Instytutu dla szczególnie utalentowanych dzieci. Instytut, przez niego założony i związany z Hochschule für Musik und Theater, jest jedyną tego typu placówką w Niemczech.
Repertuar koncertowy Bernda Goetzke w ostatnich latach skupiał się na dziełach z XX wieku, ukazując jego fascynację stylistycznym bogactwem i rozmaitością okresu między późnym romantyzmem a awangardą.. W obszarze muzyki kameralnej godny uwagi jest jego udziałem w niemieckich premierach Kwintetu fortepianowego Bartóka, Kwartetu na koniec czasu Messiaena, Pierrota Lunaire Schoenberga, Sonaty na dwa fortepiany i perkusję Bartóka oraz dwóch Rapsodii Gershwina czy Prometeusza - Skriabina.
Bernd Goetzke opublikował też kilka artykułów na tematy o pokrewnej tematyce ("Wolność w interpretacji", " Technika uzycia pedału", " Charakterystyczne melodie Bacha", "Artykulacja i frazowanie w muzyce klasycznej, itp.).

×
Bernd Goetzke

Bernd Goetzke

Niemcy

Katarzyna Popowa-Zydroń

Polska

Polska pianistka pochodzenia bułgarskiego. Studia w zakresie gry na fortepianie ukończyła z wyróżnieniem w 1973 roku w klasie prof. Zbigniewa Śliwińskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna) w Gdańsku. Studia podyplomowe odbyła w Hochschule für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu, w klasie prof. Alexandra Jennera. Oprócz tego uczestniczyła w kursach mistrzowskich Susanne Roche, Dietera Zechlina, i Georgy Seboka. Jest laureatką krajowych konkursów - IV Ogólnopolski Festiwal Młodych Muzyków, II Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny oraz półfinalistką Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie w 1975 r. (IV wyróżnienie), Konkursu Pianistycznego w Terni, Włochy, w 1975 r, i Konkursu Pianistycznego ARD w Monachium w 1978 r.

Koncertuje w kraju i zagranicą. Jej repertuar obejmuje dzieła od baroku po muzykę XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Mozarta, Beethovena (m.i. Sonata op.106) Schuberta, Schumanna, Chopina, Debussy'ego, Bartóka i innych. Jej udziałem są także prawykonania polskiej muzyki współczesnej.

W roku 1996 założyła wraz z kolegami - muzykami Gdańskie Stowarzyszenie Miłośników Muzyki, które organizuje znane ze swego wysokiego poziomu koncerty kameralne oraz Międzynarodowy Festival "Musica nos unit".

Jest związana od lat z pedagogiką. Obecnie jest profesorem fortepianu w Akademii Muzycznej w Gdańsku i w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Jest pedagogiem Rafała Blechacza, który w październiku 2005 roku bezapelacyjnie zwyciężył w XV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie.

×
Katarzyna Popowa-Zydroń

Katarzyna Popowa-Zydroń

Polska

ANDREA BONATTA

Włochy

Urodził się w Bolzano. Znaczący wpływ na jego rozwój muzyczny wywarły studia pod kierunkiem Paula Badury-Skody w Wiedniu, Nikity Megaloffa w Genewie, Stefana Askenase w Bonn oraz Wilhelma Kempfa w Positano.

Andrea Bonattę określa się często mianem „poety fortepianu”. Ostatnio występował z recitalami w Rzymie, Berlinie, Moskwie, Pradze, Szanghaju, Pekinie oraz Paryżu. Nagrał płytę CD zawierającą wszystkie dzieła fortepianowe Brahmsa, a także kilka innych płyt CD poświęconych Lisztowi oraz Schubertowi – niniejsze wykonania otrzymały wyśmienite recenzje (Choc/Le Monde de la Musique; fff/Telèrama, najlepsza płyta CD roku/Neue Musikzeitung).

Książkę artysty dotyczącą dzieł fortepianowych Brahmsa uznano za przełomową i właśnie przetłumaczono na język niemiecki.

Andrea Bonatta pełni funkcję doradcy do spraw artystycznych w trakcie Konkursu Pianistycznego im. Feruccio Busoniego w Bolzano oraz Konkursu im. Franza Liszta w Utrechcie. Artysta jest także wiceprezesem Światowej Federacji Międzynarodowych Konkursów Muzycznych
w Genewie.

Zasiada często jako członek jury podczas najważniejszych konkursów międzynarodowych, a także pełni funkcję przewodniczącego jury (Bolzano, Weimar, Vercelli, Utrecht, Dortmund, Terni, Pretoria, Ettlingen, Moskwa, Szanghaj, Shenzhen, Xiamen, Seul, Taipei, Hilton Haed czy Cleveland). Andrea Bonatta jest miłośnikiem muzyki kameralnej. Występował w duecie z pianistami np. z Paulem Badurą-Skodą, Valentinem Gheorghiu czy skrzypkami np.z Domenico Nordio czy z Sergeiem Krylowem.

Andrea Bonatta jest profesorem w konserwatorium w Bolzano, profesorem honorowym w konserwatorium w Szanghaju a także założycielem i dyrektorem Akademii Pianistycznej w Eppan.
Poza karierą solisty, w ostatnim czasie z dużym powodzeniem rozwija karierę dyrygencką, występując w USA, Włoszech, Chinach oraz Korei, dyrygując koncertami pianistycznymi a także dziełami symfonicznymi wykonywanymi z takimi orkiestrami jak np. Orkiestra Symfoniczna Shenzhen, Orckiestra del Teatro Olimpico di Vicenza czy Orkiestra Filharmoniczna w Suwon.

×
ANDREA BONATTA

ANDREA BONATTA

Włochy

ALEXANDER BRAGINSKY

USA

Alexander Braginski urodził się oraz odebrał edukację w Moskwie. Pierwszych lekcji gry na fortepianie udzieliła mu matka, znana pianistka. W wieku sześciu lat rozpoczął naukę pod kierunkiem Alexandra Goldenweisera, który był bliskim przyjacielem Lwa Tołstoja oraz kolegą z klasy Rachmaninowa i Skriabina. To właśnie w wyniku kontaktu z Goldenweiserem, który trwał 12 lat, Braginski zapoznał się z XIX-wieczną tradycją romantyczną. Po śmierci Goldenweisera, kontynuował naukę pod opieką Theodora Gutmana, kolejnego wybitnego przedstawiciela „Złotego Wieku” pianistyki rosyjskiej.

Repertuar Braginskiego charakteryzuje się dużą rozpiętością czasową, artysta gra zarówno utwory barokowe jak i awangardowe. Pianista miał ponad dwadzieścia światowych premier, w większości przypadków wykonywał dzieła pisane na zmówienie, m.in. muzykę stworzoną przez Stephena Paulusu, Libby Larsena, koncert Paula Fetlera, zamówiony przez Orkiestrę Kameralną Saint Paul. Braginski często występował w byłym Związku Radzieckim, Izraelu, Anglii, Belgii, Włoszech, Niemczech, Tajwanie, Chińskiej Republice Ludowej, Hiszpanii, Francji, Kubie oraz Stanach Zjednoczonych. Współpracował z Yefim Bronfmanem, Olegiem Kaganem i innymi światowej sławy artystami. Londyńska gazeta Times stwierdziła, że Braginski gra w sposób „doskonały” a chicagowski Sun-Times nazwał go „... pianistą, który wypracował piękny, imponujący dźwięk, którym potrafi także operować z wielką delikatnością i wyrazem".

Braginski nagrywał dla takich wytwórni płytowych jak DDF, Sound StarTone oraz d'Note labels. Wielokrotnie nagrywał dla BBC, National Public Radio, RTB-BRT oraz innych radiostacji na całym świecie.

W 1981 wraz z żoną, wiolonczelistką Tanyą Remenikową byli pierwszymi artystami rezydentami (artists-in-residence) w Churchill College w Cambridge. Braginski prowadził wiele klas mistrzowskich w Europie, Azji czy Ameryce Północnej. Od roku 1995 uczy i występuje podczas Międzynarodowych Letnich Kursów Muzycznych w Wiedniu. Podczas pobytu w tym mieście w roku 2003, Braginski został odznaczony złotym medalem Josefa Dichlera za wybitne osiągnięcia.

Obecnie twórca wykłada na Uniwersytecie Minnesota School of Music, posiadając tytuł profesora pianistyki. Jest także dyrektorem Międzynarodowego Instytutu Pianistycznego na Uniwersytecie im. Hamlina w Saint Paul. Wielu z jego wychowanków wygrało konkursy krajowe i międzynarodowe.

Braginski zasiada często jako juror w trakcie międzynarodowych konkursów pianistycznych. Pełni funkcję dyrektora artystycznego podczas międzynarodowego konkursu Debiutów (Musicians in Debut International), jest także Prezesem oraz Dyrektorem Artystycznym międzynarodowego Konkursu e-Pianistycznego w Minnesocie.

×
ALEXANDER BRAGINSKY

ALEXANDER BRAGINSKY

USA

PETER FRANKL

Wielka Brytania

Peter Frankl zyskał międzynarodową renomę będąc młodym pianistą w latach sześćdziesiątych. Po debiucie w Londynie w roku 1962 oraz debiucie w Nowym Jorku w roku 1967 wraz z Cleveland Orchestra dawał koncerty z wieloma orkiestrami w Stanach Zjednoczonych (Chicago, Filadelfia, Boston, Waszyngton, Los Angeles, San Francisco, Pittsburgh), grał z filharmonikami berlińskimi, Orkiestrą Gewandhaus z Lipska, amsterdamską orkiestrą Concertgebouw, Orchestre de Paris, filharmonikami izraelskimi, wszystkim orkiestrami londyńskimi oraz wieloma orkiestrami z Europy oraz z innych części świata. Występował z znanymi dyrygentami m.in. z Abbado, Ashkenazym, Barbirolli, Blomstedtem, Boulezem, Chaillym, Davisem, Dorátim, Fischerem, Haitinkem, Kempe, Kertészem, Leinsdorfem, Maazelem, Masurem, Mutim, Sanderlingiem, Soltim czy Szellem.

W trakcie swych licznych tournee odwiedził Japonię, Australię, Nową Zelandię oraz Afrykę Południową, grał recitale a także koncerty muzyki kameralnej. Ponad dwadzieścia razy występował podczas londyńskich koncertów BBC Promenade i regularnie brał udział w festiwalach
w Edynburgu, Cheltenham, Aldeburghu, Verbier, Kuhmo, Naantali czy Casals. Niewątpliwie wykonanie koncertu Brittena pod batutą kompozytora oraz koncert otwierający z Orkiestrą filharmoniczną prowadzoną przez Muti’ego transmitowany przez telewizję był jednym z ciekawszych występów podczas festiwalu w Edynburgu. Peter Frankl był solistą podczas festiwalu im. G. Enescu w Bukareszcie, występował wraz z budapesztańską orkiestrą festiwalową w trakcie jednego z ostatnich koncertów, na których dyrygował Yehudi Menuhin.

Peter Frankl regularnie odwiedza Stany Zjednoczone i bierze udział w organizowanych latem festiwalach w Aspen, Chautauqua, Hollywood Bowl, Marlboro, Norfolk, Ravinia, Santa Fé i Yellow Barn. Przez wiele lat trio Frankl-Pauk-Kirshbaum podróżowało po całym świecie. Artysta często występuje z kwartetem smyczkowym, m.in. Amadeus, Bartók, Borodin, Fine Arts, Guarneri, Lindsay, Panocha, Takács, Tokyo and Vermeer. Prowadzi klasy mistrzowskie na całym świecie, w tym w Królewskiej Akademii Muzycznej oraz Royal College w Londynie, Akademii im. Liszta w Budapeszcie, w Instytucie Van Cliburn w Teksasie, w Berlinie, Madrycie, Pekinie, Hong Kongu i Seulu. Nagrał wiele płyt, m.in. kompletne utwory fortepianowe Schumanna i Debussy’ego (wraz z Andras Schiff repertuar na cztery ręce); obydwa koncerty Brahmsa, sonaty skrzypcowe – wraz z Kung Wha Chung -; koncerty Mozarta, sonaty skrzypcowe oraz dzieła na cztery ręce -z Tamasem Vasarym; solowe dzieła Bartoka oraz utwory na skrzypce; kwintety Brahmsa, Schumanna, Dvoraka, Martinu
i Dohnanyi’ego.

Peter Frankl studiował na Akademii Franza Liszta w Budapeszcie u profesorów Hernádiego, Kodály oraz Weinera, zdobył pierwsze miejsca podczas kilku międzynarodowych konkursów. Mieszka w Londynie i należy do wykładowców Yale University School of Music. W uznaniu zasług uhonorowano go Krzyżem oficerskim oraz orderem zasłużonych dla Republiki Węgierskiej. Jest profesorem Honorowym Akademii Liszta.

×
PETER FRANKL

PETER FRANKL

Wielka Brytania

CHOONG-MO KANG

Korea

Urodzony w Korei Południowej Choong-Mo Kang zyskał uznanie krytyków występując z Londyńską Orkiestrą Filharmoniczną, Moskiewską Orkiestrą Filharmoniczą oraz najważniejszymi orkiestrami koreańskimi. Artysta grał w Carnegie Hall, operze w Sydney oraz wielu miejscach w Stanach Zjednoczonych, Europie i Azji. W roku 2003 Choong-MoKang występował w Moskwie oraz St. Petersburgu, aby uczcić dziesiątą rodznicę śmierci darzonej czcią pianistki rosyjskiej Tatiany Nikołajewej.

Choong-MoKang jest absolwentem państwowego uniwersytetu w Seulu, stopień magistra otrzymał studiując w konserwatorium w San Francisco, a dyplom artystyczny otrzymał w konserwatorium Peabody. Studiują w Peabody, artysta został wybrany członkiem wydziału pianistycznego.

Nagrania zrealizowane przez Choong-MoKanga obejmują WariacjeGoldbergowskie, Inwencje i Symfonie Bacha oraz Dobrze temperowany klawesyn. Wielki pianista oraz drygent Leon Fleisher chwalił Wariacje Goldbergowskie w wykonaniu Kanga twierdząc, że stworzył on spektakularne, godne uwagi przedstawienie.

Kang jest padegogiem w państwowym Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Seulu, a jego podopieczni byli laureatami ważnych konkursów, takich jak Queen Elisabeth, Van Cliburn, Dublin, Epinal, Hamamatsu, Leeds, Long-Thibaud, Maria Canals, Shanghai i wielu innych.

Kang prowadzi klasy mistrzowskie w całej Europie, Azji oraz Ameryce Północnej. Jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Euro Music, Akademii w Lipsku, pracuje jako pedagog w trakcie Festiwalu Ishikawa Music w Japonii. Kang był członkiem jury podczas prestżowych festiwali międzynarodowych, między innymi w Cleveland, Warszawie, Dublinie, Szanghaju, Seulu czy Sydney.

×
CHOONG-MO KANG

CHOONG-MO KANG

Korea

HEINZ MEDJIMOREC

Austria

Urodzony w Wiedniu w 1940 roku. Studiował w wiedeńskiej Akademii Muzycznej i Sztuk Scenicznych (obecnie Uniwersytet Muzyczny ) pod opieką Richarda Hausera.

Zdobył nagrody w trakcie międzynarodowych konkursów pianistycznych (Salzburg, Genewa, Wiedeń).

Heinz Medjimorec rozpoczął karierę w wieku 20 lat jako pianista koncertowy. Odbył tournee po Europie, Bliskim Wschodzie oraz Stanach Zjednoczonych. Występował z recitalami oraz wykonywał koncerty pianistyczne (Symfonia Wiedeńska, Symfonia Londyńska, RSO Berlin, RSO Wiedeń, Belgrad, Ljubljana). Zrealizował także nagrania radiowe oraz występował w telewizji.

Od roku 1968 jest pianistą "Haydn Trio Wien", z którym koncertował w Ameryce Północnej i Południowej, Afryce, Europie oraz Azji. Nagrał płyty długogrające oraz płyty CD z wiedeńskim Haydn Trio dla Teldec, Warner Apex, Arabesque N.Y. oraz Musica Wien.

Akompaniował w trakcie wielu recitali znanym śpiewaczkom i śpiewakom m.in. Edith Mathis, Peterowi Schreier czy Kurtowi Equiluz. Przez wiele lat grał na dwa fortepiany z Hansem Petermandl.

Heinz Medjimorec zasiada także jako członek jury podczas krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych i kameralnych w Bremen, Kolonii Monachium, Dublinie, Seulu, Sydney, Graz czy Wiedniu. Prowadził klasy mistrzowskie (soliści oraz muzyka kameralna) w Europie, Australii oraz Stanach Zjednoczonych.

Od roku 1975 prowadzi zajęcia z młodymi pianistami koncertowymi w Keyboard Institute na Uniwersytecie Muzycznym w Wiedniu. Od roku 2008 emerytowany profesor.

×
HEINZ MEDJIMOREC

HEINZ MEDJIMOREC

Austria

NORIKO OGAWA

Japonia

Noriko Ogawa zdobyła światowy rozgłos między innymi dzięki sukcesowi odniesionemu w 1987 podczas Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Leeds. Według gazety Telegraph„olśniewająco poetyka gra” Ogawy wyróżnia ją spośród rówieśników, a uznanie jakie zdobyła po nagraniu wszystkich dzieł Debussy’ego z BIS Records potwierdza jej niekwestionowaną pozycję znawczyni twórczości tego kompozytora.

Ogawa występuje ze wszystkimi znaczącymi orkiestrami z Wielkiej Brytanii, Europy, Japonii oraz Stanów Zjednoczonych. Upodobania muzyczne artystki są bardzo różnorodne – i obejmują twórczość Takemitsu, kompozytorów romantycznych, takich jak Prokofiew i Rachmaninow, oraz współczesne koncerty zamawiane u Grahama Fitkina i Dai Fujikura. Artystka pracowała z takimi sławami dyrygentury jak Dutoit, Vanska, Vonk, Lazarew, de Roo, Brabbins, Pesek, Slatkin, Fischer, Herbig, Otaka, Rozhdestvensky czy Tortelier.

Ogawa zyskała także sławę dzięki swym recitalom oraz muzyce kameralnej. W lutym 2008 roku debiutowała recitalem wykonanym w Suntory Hall w Japonii, z okazji 20-lecia pracy. Artystka zrealizowała godne uwagi projekty związane z muzyką kameralną, m.in. tournee w Japonii wraz członkami orkiestry Filharmonii Berlińskiej oraz kierownikiem Filharmonii Wiedeńskiej, Rainerem Honeckiem. W roku 2001 Ogawa wraz z Kathryn Stott rozpoczęły pracę w duecie, prezentując premierowe wykonania koncertu na dwa fortepiany Circuit Grahama Fitkina, wspomnieć należy
o światowej premierze mającej miejsce w Bridgewater Hall. Ogawa współpracowała także z Stevenem Isserlisem, Isabelle van Keulen, Martinem Roscoe, Michaelem Collinsem oraz Peterem Donohoe.

Będąc rzeczniczką tworzenia dzieł na zamówienie, Ogawa brała udział w wielu wykonaniach premierowych. Odbyła tournee po Japonii wraz z Evelyn Glennie, prezentując premierowe wykonanie nowo zamówionego dzieła na dwa fortepiany oraz perkusję skomponowanego przez Yoshihiro Kanno. W lutym 2009 Ogawa wystąpiła z premierowym wykonaniem Ampere Dai Fujikura na fortepian oraz fortepian dziecięcy, wraz z orkiestrą filharmoniczną oraz Martyn’em Brabbins’em. Obecne Ogawa zamówiła u Kanno przełomową serię czterech utworów recitalowych, w których, oprócz pianina, pojawią się także tradycyjne instrumenty japońskie; pierwszy utwór zatytułowano Hikari no Ryushi (Cząstka światła), drugi Mizu noRyushi (Cząstka wody).

Od roku 1997 Noriko Ogawa nagrywa wyłącznie z BIS Records. Oprócz jej zwycięskiej serii Gramophone Editor’s Choice, zawierającej wszystkie dzieła Debussy’ego (niedługo uzupełnione fantazją na fortepian i orkiestrę), jej nagrania dla tej wytwórni płytowej obejmują także Riverrun Toru Takemitsu (także Magazyn Gramophone Editor’s Choice) i Mussorgsky Pictures at an Exhibition (Magazyn BBC Music Critics’ Choice). W dyskografii Ogawy odnajdziemy także dzieła Rachmaninowa, Czerepnina, Saint-Saens’a, Griega, Deliusa czy Circuit Grahama Fitkina zagrany w duecie z Kathryn Stott.

Oprócz występów oraz nagrań, Ogawa zdobyła popularność pracując w radio i telewizji, ostatnio pojawiła się w serii produkowanej przez BBC Worldwide ‘Visionaries’, a także w programach NHK (japońska telewizja publiczna) oraz telewizji Nippon Television. Ogawa pełni także rolę członka jury podczas konkursu BBC Young Musician of the Year (Młody Muzyk Roku), Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. E. Honens oraz Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Szkocji. W Japonii, w swoim rodzinnym mieście, Ogawa jest doradcą do spraw artystycznych MUZA Kawasaki Symphony Hall (www.kawasaki-sym-hall.jp). W roku 1999 japońskie Ministerstwo Edukacji przyznało jej nagrodę Art Prize w uznaniu zasług dla krzewienia kultury japońskiej na świecie, otrzymała także nagrodę Okura Prize za wybitny wkład w kulturę muzyczną Japonii. Ogawa oddaje się też działalności pisarskiej, ukończyła swoją pierwszą książkę (opublikowaną w Japonii), pisze także regularnie felietony w prasie muzycznej, zarówno w Wielkiej Brytanii jak i Japonii.

×
NORIKO OGAWA

NORIKO OGAWA

Japonia

MIKHAIL VOSKRESENSKIY

Rosja

Michaił Voskreseński zdobył międzynarodową renomę jako pianista grający w wielkiej tradycji romantycznej. Ukończył moskiewskie konserwatorium, gdzie studiował pod opieką Ilia Klyachko, Borisa Zemliańskiego, Yakoba Milsteina, Lwa Oborina (fortepian) i Leonida Roizmana (organy). Będąc studentem słynnego Lwa Oborina, zwycięzcy pierwszego konkursu Szopenowskiego w 1927 roku, Voskreseński przejął od swego mistrza upodobanie do romantyzmu. Obrazy, które ewokuje jego gra, przynoszą na myśl kontrastujące muzyczne kolory, które nigdy nie tracą harmonii, a czarujące legato wydaje się nakłaniać instrumenty do śpiewu. „Jego gra fascynuje publiczność swym artyzmem, serdecznością oraz pomysłowością. Mchaił Voskreseński jest bardzo utalentowanym i inteligentnym muzykiem”, napisał Oborin o swoim wychowanku. Michaił Voskreseński jest laureatem Międzynarodowego Konkursu Schumanna w Berlinie, międzynarodowego konkursu w Rio de Janeiro, międzynarodowego konkursu im.George’a Enescu w Bukareszcie oraz konkursu Van Cliburn w Fort Worth.

W roku 1957 młody pianista wziął udział w Festiwalu Praska Wiosna (Prague Spring Festival), gdzie zaprezentował europejską premierę drugiego koncertu fortepianowego Szostakowicza, którą zaszczycił swą obecnością sam Szostakowicz. W 1966 roku został uhonorowany nagrodą dla Zasłużonego Artysty Rosyjskiego raz w 1989 nagrodą dla Artysty Narodu Radzieckiego.
Geograficzna rozpiętość miejsc, w których występował Michaił Voskreseński jest ogromna.. Koncertował z ponad 150 dyrygentami
w prawie wszystkich krajach Europy, a także w Japonii, Korei, Chinach, Australii, USA, Meksyku czy Peru. Otrzymywał świetne recenzje na międzynawowych festiwalach w Tours, Colmar and Aix-en-Provence: „Voskreseński jest nie tylko wybitnym wirtuozem, on żyję muzyką i pogrąża się w jej otchłani…” donosił Semaines Musicales w Tours. Podczas debiutu w Nowym Jorku wysoko oceniono jego wykonanie sonaty Liszta oraz 5 sonaty Skriabina. Zajmując się muzyką kameralną współpracował z kwartetem Borodina, kwartetem Szostakowicza, kwartetem Tokyo, skrzypaczką M.Yashvili (wszystkie sonaty wiolonczelowe Beethovena w sezonie 2004-05), R.Nodelem i P.Bermanem, wiolonczelistami E.Altmanem oraz A.Kniazevem. W skład bogatego repertuaru Voskreseńskiego wchodzą wszystkie sonaty Beethovena, wszystkie dzieła Szopena, 64 koncerty na fortepian z orkiestrą, grane wraz z John Pritchardem, Franzem Konwitschnym, Kurt Mazurem, Stanisławem Scrowachewskim, Eugeny Svetlanovem, Charles Dutoit i wieloma innymi artystami. Artysta ma w swoim dorobku ponad 50 płyt CD.

Mikhail Voskreseńsky jest wybitnym profesorem w moskiewskim konserwatorium, gdzie zajmuje stanowisko profesora na wydziale fortepianu. Jego uczniowie zdobyli 111 nagród międzynarodowych, w tym 49 złotych medali. Do grona jego wychowanków zalicza się m.in. Stanislaw Igolinsky, Amir Tebenihin, Temirzhan Erzhanov, Yakov Kasman, Alexander Ghindin, Sergej Koudriakov, Sergei Kuznezov, Evelina Vorontsova, Elena Kuznetsova, Mikhail Yanovitsky, Kooryeong Park, Oleg Marshev i Yury Favorin. W latach 2001-2004 profesor Voskreseński wykładał na Uniwersytecie Toho Gakuen w Tokio, w tym czasie jego podopieczni zdobyli 12 różnych nagród, w ich poczet wliczyć można także triumf, który odniosła Akiko Yamamoto w trakcie Międzynarodowego Konkursu Schumanna w Zwickau w roku 2004. Michaił Voskreseńki był jurorem w trakcie wielu konkursów odbywających się w Sydney, Londynie, Leeds, Genewie, Hamamatsu, Tel Avivie czy Los Angeles. Artysta był członkiem jury podczas ostatniego konkursu Czajkowskiego, jest także przewodniczącym międzynarodowego konkursu Skriabina, który odbywa się w Moskwie.

W ostatnim czasiezagrał pierwszy koncert Szostakowicza w Pekinie oraz pierwszy koncert Czajkowskiego w Szanghaju pod batutą Charlesa Dutoit. Jesienią roku 2007 podczas obchodów 100 rocznicy urodzin swojego nauczyciela Lwa Oborina, Voskreseński zagrał czwarty koncert Beethovena pod batutą Vladimira Ashkenaziego oraz drugi koncert Brahmsa z Leonidem Nikolaevem w Wielkiej Sali Koncertowej Moskiewskiego Konserwatorium.

×
MIKHAIL VOSKRESENSKIY

MIKHAIL VOSKRESENSKIY

Rosja

Piotr Paleczny

Polska

Przewodniczący Jury

Dyrektor Artystyczny IX Międzynarodowego konkursu Pianistycznego im. I. J. Paderewskiego

Należy do grona najwybitniejszych pianistów polskich. Laureat pięciu międzynarodowych konkursów pianistycznych. Studia pianistyczne ukończył na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie profesora Jana Ekiera. Olbrzymi wpływ na ostateczne ukształtowanie jego osobowości artystycznej wywarła również możliwość kontaktu artystycznego z Arturem Rubinsteinem i Witoldem Lutosławskim.

Sukces odniesiony na VIII Międzynarodowym Konkursie im. Fryderyka Chopina otworzył przed Piotrem Palecznym drzwi wielu prestiżowych sal koncertowych na świecie.

Zdobycie w towarzystwie Garricka Ohlsson’a oraz Mitsuko Uchidy - III Nagrody, Nagrody Specjalnej za najlepsze wykonanie Poloneza oraz Nagrody im. Witolda Małcużyńskiego, zapoczątkowało karierę, którą artysta kontynuuje do dziś, prowadząc ożywioną działalność koncertową na wszystkich kontynentach.

Występował jako solista z tak renomowanymi orkiestrami jak: warszawska Filharmonia Narodowa, NOSPR, Orkiestra Chicagowska, Amerykańska Orkiestra Narodowa, Concertgebouw, Royal Philharmonic, Orkiestra Symfoniczna BBC, Yomiuri Nippon, Gewandhaus, Tonhalle Orchester Zürich, RAI, Santa Cecilia, Orquesta Sinfónica Nacional de Mexico, Orquesta Sinfónica Nacional de Argentina, Orquesta Nacional de España.

Koncertował w słynnych salach jak Carnegie Hall, Avery Fisher Hall, Alice Tully Hall oraz w Sali Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku, Orchestra Hall w Chicago, Suntory Hall w Tokio, Berliner Philharmonie, Gewandhaus w Lipsku, Teatro Colon w Buenos Aires, Concertgebouw w Amsterdamie, Musikverein i Konzerthaus w Wiedniu, Royal Festival Hall w Londynie, Festspielhaus w Salzburgu.

Prowadził kursy mistrzowskie miedzy innymi w Nowym Jorku, Tokio, Sydney, Buenos Aires, Bordeaux, Paryżu, Freiburgu, Amsterdamie, Hamamatsu, Montevideo, Toronto, Kopenhadze, mieście Meksyku, Lugano i Warszawie.

Zyskał olbrzymie uznanie jako juror wielkich międzynarodowych konkursów pianistycznych m.in. w Warszawie, Leeds, Paryżu, Londynie, Cleveland, Toronto, Seulu, Moskwie, Salt Lake City, Minneapolis, Montrealu, Tel Aviv, Santander, Tokio, Kitzingen, Casablance, Pradze, Hamamatsu, Sendai, Genewie, Taipei, Shenzhen, Weimarze, Manchester, Los Angeles, Hilton Haed i w Takamatsu.

W lipcu 2007 przewodniczył pracom Jury słynnego konkursu pianistycznego w Cleveland, będąc tym samym pierwszym Polakiem, którego zaproszono do pełnienia funkcji Przewodniczącego Jury organizowanych w USA międzynarodowych konkursów pianistycznych.

5 listopada 2001 w Filharmonii Narodowej Piotr Paleczny był solistą Galowego Koncertu z okazji 100 lecia istnienia Filharmonii w Warszawie.

Płyta „The best of F.Chopin” – nagrana wraz z kwartetem „Prima Vista” dla firmy „DUX”, została wyróżniona nagrodą Polskiej Akademii Fonograficznej „Fryderyk 1999”, a w grudniu 2002 r. nagranie to otrzymało status „Platynowej Płyty”.

Od 1993 r. jest dyrektorem artystycznym najstarszego na świecie festiwalu pianistycznego - Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach Zdroju. Jest również dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy oraz członkiem Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.

W 1998 r. prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał pianiście tytuł naukowy profesora. Piotr Paleczny prowadzi klasę fortepianu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. W ciągu zaledwie dziesięciu lat pracy pedagogicznej, studenci prof. Piotra Palecznego zdobyli ponad 20 nagród i wyróżnień na międzynarodowych
i krajowych konkursach pianistycznych.

W styczniu 2010 - uroczystym koncertem w Sejmie RP, Piotr Paleczny zainaugurował Rok Chopinowski.

Artysta jest odznaczony wieloma wysokimi i prestiżowymi odznaczeniami polskimi i zagranicznymi m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i meksykańskim Orderem „Aguila Azteca”. We wrześniu 2005 roku artysta został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.

×
Piotr Paleczny

Piotr Paleczny

Polska

Wojciech Świtała

Polska

Absolwent Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach
w klasie prof. Józefa Stompla.W latach 1991-1996 pracował pod kierunkiem profesorów - Karla-Heinza Kämmerlinga, André Dumortiera i J. C. Vanden-Eyndena.Jest laureatem międzynarodowych konkursów: w Bardolino (Włochy, I nagroda), Konkursu im. M. Long i J. Thibaud w Paryżu (II Grand Prix, nagroda publiczności, nagroda dla najlepszego Europejczyka), Konkursu Pianistycznego w Montrealu. Na XII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1990)otrzymał nagrodę za najlepsze wykonanie poloneza oraz szereg nagród pozaregulaminowych.

Wojciech Świtała koncertował w większości krajów europejskich, Argentynie, Maroku, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Libii, USA i Kanadzie. Występował z większością orkiestr symfonicznych w kraju (między innymi z Sinfonią Varsovią, Orkiestrą Amadeus, Filharmonią Krakowską, Filharmonią Śląską) pod batutą takich dyrygentów jak: Agnieszka Duczmal, Jan Krenz, Tadeusz Strugała, Volker Schmidt-Gertenbach, Krzysztof Missona, Jerzy Katlewicz, Mirosław Błaszczyk, Tomasz Bugaj. Oprócz działalności solistycznej  pianista chętnie sięga po utwory kameralne wykonując je wspólnie z Szymonem Krzeszowcem, Kwartetem Śląskim, Kwartetem Camerata, Kwartetem Royal czy orkiestrą Aukso.

Wojciech Świtała dokonał szeregu nagrań płytowych z muzyką F. Liszta, R. Schumanna i F. Chopina (w tym Scherza, Walce oraz Ronda w edycji „Wydanie Narodowe”). W latach 2000 i 2005 jego płyty dwukrotnie zostały wyróżnione nagrodą „Grand Prix du Disque Frederic Chopin", a w 2002 roku uhonorowane nagrodą „Fryderyk 2002". W roku 2003 pianista nagrał oba zeszyty Preludiów Debussy'ego, opublikowane przez wytwórnię BeAr Ton, a wspólnie z Szymonem Krzeszowcem - komplet sonat skrzypcowych J. Brahmsa dla firmy SONY Music Polska. W 2006 roku ukazała się jego płyta zarejestrowana w technologii Super Audio CD z  utworami Zarębskiego nagrana wspólnie z Kwartetem Royal.

W 2007 roku opublikowany został album wydany przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina z Preludiami op.28 Chopina nagranymi na fortepianie marki Pleyel z 1848 roku oraz Andante spianato i Wielkim Polonezem op.22 zarejestrowanym na Erardzie z 1849 roku.

W roku ubiegłym firma DUX wydała płytę nagraną wspólnie z Piotrem Pławnerem zawierającą utwory na skrzypce i fortepian Karola Szymanowskiego, która otrzymała nagrodę Fryderyk 2009.

Od roku 1998 pianista zajmuje się również pracą pedagogiczną. Obecnie jest profesorem akademickim w katedrze fortepianu Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Od października 2008 roku pełni również funkcję prorektora tej uczelni.

×
Wojciech Świtała

Wojciech Świtała

Polska
Partnerzy konkursu

Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. I. J. Paderewskiego jest organizowany w ramach projektu pt. "Kujawsko-Pomorskie Menu Kulturalne 2013-2014" współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 oraz ze środków budżetu Województwa Kujawsko-Pomorskiego.